Liturgische herdenkingHet Romeinse Martelaarsboek beschrijft de liturgische herdenking op 7 oktober als volgt:Het feest van de Allerheiligste Rozenkrans van de zalige Maagd Maria en ook de gedachtenis van de heilige Maria-Overwinning, welke de heilige paus Pius V om de schitterende overwinning, die door de christenen op deze dag met behulp van deze hoogheilige Moeder Gods in een zeeslag op de Turken behaald werd, jaarlijks heeft laten vieren.De dominicaan Pius V, in bondgenootschap met de Spaanse koning Filips II (1527-1598), verklaarde de Turkse moslims in 1571 de oorlog. Op het bericht dat de Turkse vloot voor anker lag in de Golf van Lepanto, ging de katholieke vloot op 7 oktober over tot de aanval. Op datzelfde moment waren alle broederschappen van de rozenkrans over de hele wereld verenigd in één gebed. De soldaten van de katholieke vloot die kleiner in aantal waren dan de moslim-soldaten, knielden neer om de hulp van de hemel in te roepen. Na vier uur strijd werden er van de 300 moslimschepen 260 tot zinken gebracht en vonden dertigduizend Turken de dood. Op datzelfde ogenblik had Pius V een visioen dat er overwonnen zou worden. Hij knielde neer om de hemel te danken en verordende dat voortaan op 7 oktober een feest zou worden gevierd ter ere van O.L.V. der Overwinning. Die titel werd door Gregorius XIII veranderd in die van O.L.V. van de Rozenkrans. In 1716 werd dit Mariafeest voorgeschreven voor de hele kerk op verzoek van Karel VI na weer een overwinning op de Turken nu bij Petrovaradin op 5 augustus van dat jaar. Het feest werd onder Leo XIII in 1887 in rang verhoogd. |
||||
Rozenkrans & RozenhoedjeHet bidden van de rozenkrans ontwikkelde zich in de middeleeuwen. De rozenkrans wordt vaak legendarisch verbonden met Dominicus. Het rozenkransgebed werd in elk geval vanaf de 15e eeuw wel door de dominicanen, maar later ook door de jezuïeten verspreid. De maanden mei en oktober staan in de westerse kerk ook bekend als 'Mariamaanden', de laatste specifiek voor de Rozenkrans.Een rozenkrans of paternoster is een kralensnoer en ook de naam voor het rozenkransgebed: 'de rozenkrans bidden'. Het gehele gebed bestaat uit het bidden van het Onzevader (15 maal) en het Weesgegroet (150 maal) door het gebedssnoer driemaal te doorlopen. Gewoonlijk gaat men het gebedssnoer maar één maal rond ('rozenhoedje') en niet drie maal ('volledige rozenkrans'). De oorsprong van het rozenkransgebed moet worden gezocht in de vervanging van het monastieke psalmgebed: het bidden van 150 maal een Weesgegroet is in feite een vereenvoudiging voor het gewone kerkvolk dat de 150 psalmen niet uit het hoofd kon opzeggen, zoals monniken dat wel konden. Eerst werd er vooral 150 maal een Onzevader gebeden. Later werd hieraan de devotie tot Maria verbonden. Het bidden van een rozenkrans kan gepaard gaan met het gedenken van een van de drie geheimen (in vijftal) van de rozenkrans', waarbij het woord 'geheim' slaat op 'mysterie'. Johannes Paulus II, een groot Mariavereerder, voegde aan het begin van het 'Jaar van de Rozenkrans' in 2002 daar een vierde vijftal aan toe *.
|
| 2016 Paul Verheijen / Nijmegen |